Home   AlexanderConcept   Ervaringen   Praktisch   OverOns   FAQ   Diversen   Contact 

Vastlopen

 
Ervaring ven Angelique, 32 jaar

Nu écht het begin van een ander leven!

Zo lang als ik me kan herinneren ben ik iemand met veel angsten en een laag zelfbeeld geweest. Ik was eigenlijk overal bang voor. Van op vakantie gaan in het buitenland, tot een langsrazende trein bij een spoorwegovergang. Alles maakte heel veel indruk op mij in negatieve zin.

Eerst was ik te jong om goed te beseffen dat zo veel angst ongewoon was. Gedurende de pubertijd besefte ik dat wel, maar dacht ik dat ik de enige was die hier last van had en dus schaamde ik me ervoor en dacht ik dat hier niets aan te doen was.

Lees meer...

Op eigen kracht heb ik veel van mijn angsten overwonnen. Mijn sociale angst bleef echter aanhouden en aangezien ik in vele dagelijkse situaties last had van deze angst, heb ik kennelijk jarenlang op perfectionisme en adrenaline geleefd om te overleven totdat in 2008 het elastiekje knapte. Wat begon als een burn-out, mondde uit in chronische vermoeidheid. Ik was totaal uitgeput. Voor het grootste deel van de dag lag ik in bed of op de bank en was mezelf douchen, of zelf mijn brood smeren al te veel.

Daar zat ik dan thuis: 32 jaar en buitenspel. Toen begon voor mij de weg van onderzoek wat er precies met me aan de hand was en heb ik verschillende therapieën gevolgd, met wisselend succes. Een echte doorbraak was er echter niet. Ik heb wanhopige tijden gekend met depressies en huilbuien. Daarbij raakte ik arbeidsongeschikt. Niet echt leuk voor iemand die een goede baan had en altijd heeft geleerd op eigen benen te staan en onafhankelijk te zijn.

In juni 2011 heb ik na een aantal maanden bedenktijd de training van Ander Leven gevolgd. Vanaf die tijd gaat het weer bergopwaarts met mij. Stapje voor stapje, beetje voor beetje gaat het vooruit. We zijn nu zo'n acht maanden verder en ik kan weer de wekelijkse boodschappen doen, naar muziek luisteren, een boek lezen, achter de pc zitten, naar de winkel om nieuwe kleding te kopen, naar de bioscoop, een uitje maken enz. Dingen, die eerst zó vanzelfsprekend waren, maar die onmogelijk waren geworden door de uitputting, kan ik weer oppakken dankzij het aanleren van het AC-Proces. Daarbij moest ik vóór het volgen van de training altijd minstens een paar keer per dag langer rusten om de dag door te komen, maar dat is mooi verleden tijd! Ik kan de dagen weer in één stuk doorkomen, met de kleinere pauzes die ieder mens neemt en nodig heeft.

Sommige angsten bleven helaas last houden. Daar heeft Helga onlangs de zogeheten PSYCH-K techniek op toegepast: een techniek waarbij overtuigingen -die elk mens heeft- op onderbewust niveau worden aangesproken en aangepakt. Daaruit bleek dat ik een vat vol tegenstrijdige overtuigingen was. En eindelijk, na ál die jaren heb ik de doorbraak gevonden die ik zocht voor mijn angsten. Na het toepassen van deze techniek voel ik me veel rustiger en emotioneel stabieler. Ik heb nu echt het idee dat ik een goede basis heb om behulpzame overtuigingen aan te nemen en uit te breiden door middel van het toepassen van het AC-Proces! Het is geen wondermiddel en iedereen moet er zelf hard voor werken. Ik ben het echter net als ieder ander waard om me goed in mijn vel te voelen. Omdat ik iemand was die vaak angst had en in heftige mate, ben ik ervan overtuigd dat als de techniek voor mij werkt, het ook voor jou zal werken.

Ik moet nog helemaal opnieuw ontdekken wie ik ben, wat ik wil, wat ik kan, wat mijn mogelijkheden zijn en wat mijn (nieuwe) doelen in het leven zijn. Maar dat geeft niet. Daar ga ik achter komen. De basis is gelegd. Voor mij is het nu écht het begin van een ander leven! Voor het eerst van mijn leven zijn het niet alleen woorden. Het voelt ook echt zo..

Angelique (angsten)

 

Ervaring van Nicolette

Ik ben nu 57 jaar en ben, als ik er goed over nadenk, voor heel veel dingen bang geweest.

Op schoolreis vroeger kon ik niet mee, ik was altijd ziek of bang voor het onbekende.

Op vakantie gaan deed ik niet graag, ik had heimwee of was bang voor de dingen die er allemaal konden gebeuren. Als we op een camping stonden waar ‘s avonds een hek op slot ging was ik bang dat ik er in geval van nood niet af kon, maar stonden we op een camping waar geen hek was, dan was ik bang dat er personen op de camping konden komen die er niet hoorden. Ik was altijd bang dat m’n hart het ieder moment kon begeven.

Lees meer...

Hardlopen of hard fietsen deed ik dus niet meer. Iets pittigs eten bij de chinees was er niet meer bij want dat was niet goed voor m’n hart. Enz. enz. enz.

In de loop van de jaren ontwikkelde ik paniek aanvallen, hoge bloeddruk en ademhalingsproblemen door de stress. Ik bezocht een natuurgeneeskundige die mij door de jaren heen wel steeds oplapte maar toch ook de controle niet kreeg over mijn angst.

Na de zoveelste paniekaanval ‘s nachts had ik in overleg met mijn man besloten hulp te gaan zoeken bij een psycholoog. Stel je voor dat ik 85 word, dan zou ik nog 28 jaar met die, steeds toenemende, angst moet leven. Voor mij geen optie.

Zo was dus de ene dag besloten toen we de volgende dag de belevenissen van onze buurjongen, Johnny Uitterhoeve hoorden. Hij was net terug van een training ANDER LEVEN en we wisten niet wat we zagen. Van een moe , ziek mens, was hij gewoon weer de ‘oude’ Johnny. Dit wilde ik ook. Dit verhaal kwam voor mij op het juiste moment. Ik zag het als een vingerwijzing, dit moest ik gaan doen. Alleen kwam er meteen de twijfel, kwam ik wel in aanmerking? Niemand ziet aan mij dat ik last heb van angsten, ik zie er uit als hollands welvaren.

Met die vraag heb ik gebeld en kreeg Helga aan de telefoon. Natuurlijk is dit ook voor jou zei ze, we hebben volgende week een training, je kunt nog komen. Dat ging me nou net even te snel maar ik was ervan overtuigd dat dit voor mij het goede was. Ik heb het aanmeldingsformulier ingevuld en opgestuurd, daarna volgde er een telefoon gesprek van een uur met Jaap en aan het eind daarvan feliciteerde hij me met het feit dat ik naar de training mocht komen. Op 7 april vertrokken mijn man en ik naar Bergen aan Zee. We waren er betrekkelijk vroeg en zaten op een terras alle voorbijgangers te beoordelen, zouden zij er misschien ook voor de training zijn? De dagen die volgden waren intensief maar zo waardevol.

Toen ik de eerste keer het proces had gelopen leek het wel of er kilo’s van m’n schouders vielen, ik voelde me stukken lichter. Het was ook heel bemoedigend om te zien hoe goed het de andere deelnemers verging. En nu, thuis...... is het geweldig! Ik heb geen enkel gevoel van angst meer en als ik het even voel opkomen, loop ik het proces, mijn bloeddruk is weer prachtig, ik slaap heerlijk en wat ik het fijnste vind, ik heb de man waar ik al 36 jaar mee getrouwd ben weer zo lief.

Die liefde was er wel, maar omdat ik zo bezig was met mezelf had ik er eigenlijk geen tijd meer voor om daarin te investeren en die grote liefde is nu terug.. Ik schrijf in de eerste zin dat ik bang ben geweest, maar nu is dat anders.

Een mooier leven dan een ANDER LEVEN kan ik me niet wensen. Ik wens het u ook allemaal toe.

7 maanden na de training:
Op de eerste morgen van de training van Ander Leven zei ik: “Vandaag begint de rest van mijn leven” Natuurlijk heb ik toen niet geweten dat die woorden zo waar zouden zijn. Ik volgde de training in April van 2011, nu ik dit schrijf zijn we 7 maanden verder. Ik had door allerlei angsten in mijn leven last van lichamelijke klachten en vooral van dat leven zelf. Paniek aanvallen e.d. Ik ga er niet veel over zeggen, ze behoren tot het verleden.

Al vanaf dag één na de training werd alles anders. Ik durfde veel meer en zelfs die akelige paniek aanvallen bleven weg en tot vandaag zijn ze ook niet meer teruggekomen. Ik functioneer prima. Intussen ben ik ook 20 kilo afgevallen. Ook dat gaat goed. In het verleden had ik al meerdere keren geprobeerd te lijnen maar dat liep steeds mis. Nu gaat het geweldig.

In de voorbije jaren had ik altijd in na- en voorjaar last van depressie met daarbij lichamelijke klachten. Dit najaar heb ik er totaal geen last van. In de nabije toekomst komen er veel veranderingen. Mijn man en ik gaan verhuizen naar een ander dorp b.v. Ik kijk er naar uit, ben druk bezig met het opruimen van 30 jaar verleden, wat ik heb verzameld en op de zolder gezet. Ik heb veel energie, slaap heerlijk en ben heel de dag actief. Ik kan alleen maar jubelen en juichen zeg ik steeds. Soms moet ik mezelf knijpen om te zien of ik niet droom.

Dat mijn leven na April zo anders zou worden had ik echt niet kunnen denken. Ik wens het jullie, als lezer van dit stukje, ook toe.

Nicolette (25 jaar paniekaanvallen)